زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
پپسیکو و پایداری؛ وقتی محیطزیست وارد استراتژی کسبوکار میشود
برای شرکتی که در حوزه مواد غذایی و نوشیدنی فعالیت میکند، محیطزیست فقط یک موضوع تبلیغاتی نیست.
آب، کشاورزی، مواد اولیه، بستهبندی و انرژی مستقیماً به زنجیره ارزش شرکت مربوط هستند.
به همین دلیل پپسیکو برنامهای با عنوان pep+ ایجاد کرده که پایداری را در بخشهایی مانند کشاورزی، آب، بستهبندی و تحول سبد محصولات وارد استراتژی شرکت میکند.
در سال ۲۰۲۶، پپسیکو اعلام کرد در تأسیسات تحت مالکیت شرکت در مناطق با ریسک بالای آبی، به هدف جبران ۱۰۰ درصد آب مصرفی رسیده و استفاده از استاندارد AWS را نیز دنبال میکند.
در حوزه کشاورزی نیز شرکت در سال ۲۰۲۶ گزارشی درباره پیشرفت اهداف کشاورزی خود منتشر کرده است و تأکید کرده که تأمین پایدار مواد اولیه را بخشی از مدیریت ریسک زنجیره تأمین میداند.
چرا این موضوع اقتصادی است؟
زیرا اگر آب یا مواد اولیه در یک منطقه کمیاب شود، مسئله فقط محیطزیستی نیست.
هزینه تولید افزایش پیدا میکند.
ریسک تأمین بالا میرود.
زنجیره تولید ممکن است مختل شود.
و در نهایت قیمت و دسترسی محصول تحت تأثیر قرار میگیرد.
بنابراین پایداری میتواند بخشی از مدیریت ریسک بلندمدت باشد.
تغییر در محصول
پایداری فقط درباره کارخانه نیست.
پپسیکو تلاش کرده بخشی از سبد غذایی و نوشیدنی خود را نیز در راستای اهداف اعلامشده درباره قند، سدیم، چربی اشباع و تنوع مواد اولیه تغییر دهد.
البته اهداف اعلامشده شرکت باید جدا از ارزیابی مستقل عملکرد آن بررسی شوند.
درس کسبوکاری
یکی از تغییرات مهم در مدیریت مدرن این است که مسائل محیطزیستی و اجتماعی به تدریج وارد محاسبات اقتصادی شرکتها شدهاند.
برای شرکتهای بزرگ، مدیریت منابع دیگر فقط موضوع مسئولیت اجتماعی نیست.
موضوع تداوم کسبوکار است.
از نگاه چرو، مطالعه این بخش از پپسیکو یک درس مهم دارد:
کسبوکاری که میخواهد برای مدت طولانی باقی بماند، باید فقط به فروش امروز فکر نکند؛ باید منابعی را که فروش فردا به آنها وابسته است نیز مدیریت کند.