زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
ارزش برند نایک؛ چگونه یک نام تجاری به دارایی اقتصادی تبدیل می‌شود؟
در بازار رقابتی کفش و پوشاک ورزشی، تفاوت فنی میان بسیاری از محصولات ممکن است برای مصرف‌کننده عادی به‌سادگی قابل تشخیص نباشد. در چنین شرایطی، برند می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب مشتری داشته باشد. نایک نمونه‌ای روشن از تبدیل برند به یک دارایی اقتصادی است.
ارزش برند نایک نتیجه یک کمپین تبلیغاتی یا یک شعار مشخص نیست؛ بلکه حاصل دهه‌ها سرمایه‌گذاری در طراحی محصول، عملکرد ورزشی، ارتباط با ورزشکاران، بازاریابی، تجربه مشتری و استمرار هویت برند است.
برند زمانی ارزش اقتصادی پیدا می‌کند که بتواند بر رفتار خرید اثر بگذارد. اگر مشتری میان دو محصول مشابه، به دلیل اعتماد، شناخت یا تصویری که از یک برند دارد، گزینه گران‌تر را انتخاب کند، بخشی از ارزش برند در قیمت‌گذاری و حاشیه سود قابل مشاهده می‌شود.
نایک همچنین توانسته است برند خود را از یک تولیدکننده کفش ورزشی به نمادی گسترده‌تر در حوزه ورزش، سبک زندگی، رقابت و عملکرد تبدیل کند. این توسعه معنایی باعث می‌شود بازار هدف برند تنها ورزشکار حرفه‌ای نباشد و گروه‌های بسیار بزرگ‌تری از مصرف‌کنندگان را دربرگیرد.
از نگاه اقتصادی، برند قدرتمند چند مزیت ایجاد می‌کند: کاهش وابستگی به رقابت صرفاً قیمتی، افزایش قدرت معرفی محصولات جدید، ایجاد وفاداری مشتری و تقویت جایگاه شرکت در بازار.
برای کسب‌وکارهای کوچک نیز این موضوع اهمیت زیادی دارد. ساخت برند به معنی داشتن لوگوی زیبا نیست. برند نتیجه تجربه‌ای است که مشتری در طول زمان از محصول، خدمات، محتوا، قیمت، پشتیبانی و اعتبار یک مجموعه دریافت می‌کند.
نایک نشان می‌دهد که اگر این تجربه به‌صورت منسجم مدیریت شود، برند می‌تواند از یک ابزار تبلیغاتی فراتر رفته و به یکی از مهم‌ترین دارایی‌های اقتصادی شرکت تبدیل شود.
