زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
استراتژی محتوای نتفلیکس؛ چرا محتوا برای این شرکت یک دارایی استراتژیک است؟
در صنعت سرگرمی، محتوا فقط یک محصول نیست؛ میتواند ابزاری برای جذب مخاطب، تقویت برند و ایجاد تمایز رقابتی باشد.
نتفلیکس طی مسیر رشد خود به اهمیت محتوا پی برد و سرمایهگذاری قابل توجهی روی تولید و تأمین آثار مختلف انجام داد. توسعه محتوای اختصاصی نیز بخشی از همین مسیر بود.
وابستگی کامل به محتوای دیگران میتواند محدودیتهایی ایجاد کند. حقوق پخش محتوا ممکن است در مناطق مختلف متفاوت باشد و قراردادها نیز شرایط و دوره زمانی مشخص داشته باشند.
محتوای اختصاصی میتواند به شرکت امکان دهد بخشی از دارایی محتوایی خود را تحت کنترل بیشتری داشته باشد.
اما تولید محتوا یک سرمایهگذاری پرریسک نیز هست. هزینه تولید، بازاریابی و توزیع ممکن است بالا باشد و موفقیت یک اثر از پیش تضمینشده نیست.
به همین دلیل، استراتژی محتوایی فقط به تولید آثار بیشتر خلاصه نمیشود. مسئله اصلی تخصیص سرمایه است.
شرکت باید تصمیم بگیرد منابع خود را در چه نوع پروژههایی، چه بازارهایی و با چه سطحی از سرمایهگذاری به کار بگیرد.
نتفلیکس همچنین با تولید و عرضه محتوا در بازارهای مختلف تلاش کرده است مخاطبان متنوعی را پوشش دهد. این رویکرد نشان میدهد که محتوای محلی میتواند در یک استراتژی جهانی نیز نقش داشته باشد.
از نگاه چرو، این مسئله شباهت زیادی با مدیریت موجودی و سرمایه در یک کسبوکار تجاری دارد.
هر محصولی که خریداری میشود لزوماً سودآور نیست؛ همانطور که هر محتوایی که تولید میشود الزاماً موفق نخواهد بود.
بنابراین باید میان «حجم دارایی» و «ارزش دارایی» تفاوت گذاشت.
هزاران محصول بدون گردش مناسب میتواند سرمایه را قفل کند. هزاران مقاله بدون مخاطب نیز لزوماً ارزش اقتصادی بالایی ندارد. هزاران ساعت محتوا نیز اگر نتواند مخاطب جذب کند، الزاماً موفقیت تجاری ایجاد نمیکند.
ذهنیت اقتصادی چرو در اینجا بر یک اصل تأکید میکند:
دارایی زمانی ارزشمند است که بتواند در یک سیستم اقتصادی نقش ایجاد کند.
برای نتفلیکس، محتوا زمانی ارزش واقعی پیدا میکند که بتواند در جذب یا حفظ مخاطب، تقویت برند و توسعه کسبوکار نقش داشته باشد.
این نگاه، محتوا را از یک هزینه ساده به یک موضوع استراتژیک تبدیل میکند.
